سیستم بازیافت G2G (Garment to Garment) یک روش جدید بازیافت پارچه است. این مفهوم بازیافت لباس خرده‌فروشی به طور مشترک توسط مرکز تحقیق و توسعه نساجی و پوشاک هنگ کنگ، H&M و Noveltex پیشنهاد شد. با پشتیبانی از ابزار فنی، می تواند لباس های دست دوم مخلوط را بازیافت کند. سیستم بازیافت G2G بازیافت لباس را در سطح خرده فروشی محقق می کند و این امکان را برای مصرف کنندگان فراهم می کند تا در بازیافت روزانه لباس شرکت کنند.
در میان روش های بازیافت منسوجات، علاوه بر بازیافت و تصفیه خود منسوجات پس از مصرف، راه های موثری نیز برای دستیابی به این امر از طریق استخراج و بازیافت زباله های پلاستیکی پس از مصرف وجود دارد. REPREVE یک مثال است. REPREVE برندی است که توسط Unifi برای تولید محصولات الیاف پلی استر با مواد اولیه پلاستیک های بازیافتی (مانند بطری های پلاستیکی) راه اندازی شده است (Unifi Inc, 2019). این فناوری تبدیل اشکال مختلف زباله های پلاستیکی به الیاف نساجی پلی استر قابل استفاده برای استفاده کامل از منابع مفید است. اگرچه انرژی و آب هنوز در فرآیند تبدیل زباله های پلاستیکی به فیبر نیاز به سرمایه گذاری دارد، اما به گفته یونیفی، سرمایه گذاری آن بسیار کمتر از سرمایه گذاری مورد نیاز برای تولید الیاف پلی استر خام است (مصرف انرژی تا 45 درصد کاهش می یابد، مصرف آب کاهش می یابد. نزدیک به 20 درصد، و انتشار گازهای گلخانه ای بیش از 30 درصد کاهش می یابد).
اگرچه اقدامات تشویقی زیادی برای بازیافت ضایعات برای منسوجات مد روز پس از مصرف انجام شده است، اما هنوز موانعی بر سر راه توسعه فناوری بازیافت فعلی منسوجات وجود دارد. به عنوان مثال، از آنجایی که ضایعات نساجی در هنگام تجزیه باید کاملا خرد شوند، استحکام کششی نخ پنبه ای بازیافتی کمتر از پنبه بومی است (｜ tebay, ç elik et al., 2019). علاوه بر این، نخ بازیافتی اغلب از انواع الیاف تشکیل شده است که تحت رنگرزی و پس از عملیات متفاوت قرار گرفته اند. حتی اگر دوباره شسته و سفید شوند، دستیابی به همان دسته و روشنایی رنگ مانند الیاف بومی دشوار است، بنابراین تنوع طرح بعدی آن محدود است. چنین مشکلات فنی مانع از توسعه و گسترش بیشتر بازیافت ضایعات نساجی پس از مصرف کننده می شود. در عین حال، به دلیل این محدودیت ها، با توجه به اینکه کیفیت محصولات بازیافتی اغلب پایین تر از محصولات اصلی است و در نهایت پس از پایان چرخه عمر خود در زباله دانی دور ریخته می شوند، بسیاری از افراد ترجیح می دهند بازیافت نامیده شود. منسوجات مد ضایعات پس از مصرف "بازیافت تخریب شده" به جای "بازیافت". بنابراین، برای حل مؤثرتر مشکل انتشار کربن، هدف بالاتر «بازیافت» است، نه فقط بازیافت (شکل 3 تجسم بازیافت را در چرخه عمر محصولات نساجی نشان می‌دهد). دستور کار جهانی مد (2018)، برنامه اقدام زباله و منابع (2018) و سایر ابتکارات در برنامه اقدام لباس پایدار 2020 (SCAP) در دستور کار جهانی مد، از صنعت مد و نساجی برای توسعه به سمت "سیستم مد دایره ای" دعوت می کند.
مفهوم بازیافت برندها را ترغیب می کند تا دیدگاه جامع تری در مورد استراتژی های کاهش انتشار کربن داشته باشند، نه تنها بر محصولات و مواد خام تمرکز کنند، بلکه کل زنجیره محصول و سیستم خود را نیز بهبود بخشند. در نهایت، تمرکز بر سیستم مد و نساجی به پیوندهای پایین دستی آن گسترش خواهد یافت، نه محدود به بالادست.
شکل 2: ردپای کربن هر مرحله از چرخه زندگی تک پوشاک بریتانیا در سال 2016 (t CO2e)
شکل 3: نمایش گرافیکی هدف "دایره" در چرخه عمر محصولات نساجی
علاوه بر مرحله «پس از مصرف»، فرصت دیگری برای صنعت مد و نساجی برای دستیابی به استراتژی کاهش انتشار کربن از طریق تماس بین خرده فروشان و مشتریان است. به گفته جیمز و مونتگومری (2017)، خرده فروشان کانال و توانایی برقراری ارتباط و تأثیرگذاری بر مشتریان را دارند. بنابراین، خرده‌فروشان می‌توانند با کمک انواع کانال‌های ارتباطی مناسب (مانند رسانه‌های اجتماعی، پروژه‌های وفاداری مشتری و غیره) از این توانایی برای تأثیرگذاری بر تصمیم‌گیری‌های خرید مشتریان (Sburlino، 2019) و انجام عمومی‌سازی علم استفاده کنند. در روش‌های نگهداری و تمیز کردن لباس با انتشار کم کربن (Webb, 2020؛ Laitala, Kettlewell & Wiedemann, 2020)، برای بهبود آگاهی مصرف‌کنندگان از توسعه پایدار (شن، 2014)، شفاف‌سازی زنجیره صنعتی از طریق روش‌های قابل ردیابی (نیشیمورا، 2021؛ پارکر، 2022؛ Joy&Pena، 2017). این استراتژی خرده‌فروشان را قادر می‌سازد تا بر مصرف‌کنندگان تا حد زیادی تأثیر بگذارند، به طور نامحسوس تغییر آگاهی را درک کنند و مصرف‌کنندگان را قادر می‌سازد تا سبک زندگی و عادات کم کربن را در استفاده از محصولات در مرحله پایین دستی تمرین کنند.
ترویج استفاده مجدد از محصولات مد از طریق فروش مجدد و اجاره نیز یک استراتژی رایج برای دستیابی به بازیافت است. این استراتژی می تواند تاثیر منفی ضایعات و دفع محصولات مد و نساجی را در پایین دست زنجیره صنعتی کاهش دهد. شرکت های معروفی مانند Levi's و Eddie Bauer پروژه های فروش مجدد و اجاره را با آینده نگری اجرا کرده و با هماهنگی استراتژی های خرده فروشی متعارف خود توسعه داده اند (نیشیمورا، 2020، 2021؛ ادلسون، شارون، 2021). این شرکت فروش مجدد و اجاره را به عنوان کانال های اضافی موازی با کانال های خرده فروشی معمولی در استراتژی توسعه خود گنجانده است. علاوه بر این که برای محیط زیست مفید است، می توان آن را به عنوان فرصت دیگری برای بهبود مشارکت و وفاداری مشتری نیز در نظر گرفت (Spanke, 2020). علاوه بر این، پلتفرم‌های ارسال آنلاین مانند ThredUp و HULA وجود دارند که در فروش مجدد لباس‌های دست دوم تخصص دارند. فروش مجدد و اجاره به یک استراتژی کلیدی برای صنعت مد و نساجی فعلی برای پاسخ به چرخه تبدیل شده است. با این حال، تحقیقات موجود در مورد چگونگی درک جامع‌تر و کمی کردن نقش این روش در کاهش انتشار کربن فعالیت‌های پایین دستی بسیار محدود است.
به طور کلی، این مقاله پیشینه اجرای کاهش انتشار کربن در صنعت مد و نساجی را معرفی می‌کند و اشاره می‌کند که مطالعات موجود با تمرکز بر استراتژی‌های بالادستی کاهش انتشار کربن وجود دارد، در حالی که هنوز شکاف‌های زیادی در تحقیقات کمی در پایین دست وجود دارد. استراتژی های کاهش انتشار کربن به منظور دستیابی به هدف بلندپروازانه کاهش انتشار کربن، بهبود سیستم صنعت مد و نساجی از منظر کلی بسیار مهم است، یعنی توجه به محصولات و فرآیندهای بالادستی و پایین دستی صنعت. این مقاله سپس موارد استراتژی‌های کاهش انتشار کربن پایین دستی (کانال‌های خرده‌فروشی و مشتریان) را در صنعت مد و نساجی، مانند بازیافت ضایعات نساجی مد پس از مصرف، اقدامات شفاف‌سازی برای بهبود آگاهی و مشارکت مشتری، و پروژه‌های فروش مجدد و اجاره مورد تجزیه و تحلیل قرار می‌دهد. . این استراتژی برای انتشار کربن از فعالیت های پایین دستی نه تنها احتمالاً مشکلات مادی را به طور سیستماتیک حل می کند، بلکه تأثیر مثبتی بر جنبه های غیر مادی و فرهنگی صنعت مد و نساجی دارد.
منبع:https://mp.weixin.qq.com/s/tisNNrfhjQzC1mbgdkiFxA
مد الیاف چین